Τιμωρία ή Συνέπεια

Τα παιδία πολλές φορές παρουσιάζουν ανάρμοστη συμπεριφορά με αποτέλεσμα οι γονείς να καταφεύγουν στην τιμωρία. Η τιμωρία γίνεται με διάφορους τρόπους όπως: στέρηση, επίπληξη, απομόνωση … ακόμη και ξύλο. Σε όλες τις περιπτώσεις η τιμωρία είναι κάτι που επιβάλλεται στο παιδί, είναι κάτι εξουσιαστικό και απαιτεί από το παιδί να υπακούσει. Παρόλο που ο στόχος του γονέα είναι να νουθετήσει το παιδί και να του μάθει την αποδεχτή και σωστή συμπεριφορά εντούτοις έχει διαφανεί ότι η τιμωρία δε φέρνει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Το παιδί μπορεί να σταματήσει προσωρινά επειδή φοβήθηκε, όχι επειδή έμαθε. Με την τιμωρία δεν αντιλαμβάνεται ούτε μαθαίνει τη σωστή συμπεριφορά!

Αντίθετα, με τις συνέπειες μπορείτε να επιβάλετε τα όρια που θέλετε. Οι συνέπειες δεν είναι τιμωρία. Το παιδί αντιλαμβάνεται τη διαφορά με τον εξής τρόπο : η τιμωρία είναι κάτι που σου κάνει η μαμά ή ο μπαμπάς. Η συνέπεια είναι κάτι που κάνεις εσύ στον εαυτό σου.

Για παράδειγμα «εγώ έδειρα το αδελφάκι μου και ως συνέπεια της δικής μου συμπεριφοράς δε θα πάω στον παιχνιδότοπο».

Για να αντιληφθεί το παιδί τι είναι συνέπεια πρέπει να του εξηγούμε και να το φέρνουμε αντιμέτωπο με τις ευθύνες του για τις πράξεις του. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο διάλογος με το παιδί είναι πάντα απαραίτητος. Πρέπει επίσης να προσέξουμε να είμαστε σταθεροί στις συνέπειες που τους επιβάλουμε. Δηλαδή αν είπαμε ότι η συνέπεια είναι να μην πάει το παιδί στον παιχνιδότοπο, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να το πάρουμε. Πρέπει δηλαδή να εμπειραθεί τη συνέπεια ώστε να μπορούν να τεθούν τα σωστά όρια στη συμπεριφορά του και παράλληλα να γίνει υπόλογο και υπεύθυνο για τις πράξεις του.

Μια τελευταία συμβουλή : βγάλετε τη λέξη «τιμωρία» από το λεξιλόγιο σας και μάθετε να χρησιμοποιείτε τη «συνέπεια»… ! Θα δείτε τη διαφορά … !

 

Ζωή Χαρίτου

No Comments Yet.